Bazen hayatın içinde o kadar yorulursunuz ki artık çırpındıkça battığınızı hissedersiniz. Her kelime, her söz sizi daha fazla yoruyor gibi gelir. Sonra ağır ağır bu durumlardan çıkmak istersiniz. Kurtulmak istedikçe daha fazla yorulursunuz. Bu kısır döngü her zaman bu şekil de devam eder gider. Kendinden başka insanlara bakmadıkça gerçek mutluluğu asla yakalayamazsınız. Her daim eksik kalır. Her noktada yetinmez biri olursunuz. Etrafa baktıkça aslında tek sıkıntıda olanın sen olmadığını anlarsınız. Sizden çok daha sıkıntılı olan hayatları gördükçe kendi hayatınızı çok daha iyi görürsünüz. Beterin beteri vardır noktasından hayata bakarsanız. Her şeyin aslında bir son olmadığını, daha da kötü halde olan insanları görünce aslında onlardan çok daha iyi konumda olduğunuzu hissedersiniz. Dış dünyaya kendinizi kapatmayın.Her daim hayatın en akışkan yerinde yer alın. Ve unutmayın pes edersiniz sizinle beraber dünya da...