Sahi bu kadar birbirimizden bile bihaber koşmamız nedendir? Dünyaya olan bu amansız bağlılığımızın sebebi ne ? Oysa sadece doğup, bir dünya sınavından geçip ölmeyecek miydik ? Diğer ölen milyarlaca insan gibi... Para , şan , şöhret ne bizi bu hale getiren ? Nedendir kimsenin kimseye eyvallah etmeyişi ? Herkes büyük olmaya çabalarken, daha da aşağı bir şey olduğunu neden fark etmez ki? Bir nefes alırken veremezsem diye ya da bir bardak su içerken ya bunu vücudumdan atamazsam diye düşünüp acizliğini nasıl anlamaz ki ? Neden sanki ölümsüz gibi etrafındakileri görmezden gelir ya da onları küçümser? Yapabileceği sınırlı şeylerin bile anlık bir şekilde yok olacağını nasıl kavrayamaz ? Aslında yükseldikçe alçalmanın lezzetini neden alamaz ? Onu o yapan değerlerin ondan olmadığını neden idrak edemez? Gerçek ve sağlam karaktere, bilgiye sahip olsam böyle davranmazdım diye neden düşünmez olduk? Birbirimizi kırmaktan neden korkmaz olduk ? Kırdıktan sonra küçükte olsa neden özür dilemez olduk ? Hep haklı neden kendimizi gördük ? Büyüğümüze saygıyı, küçüğümüze sevgiyi neden arka planlara attık ? Elimizde telefonlar olmasına rağmen neden birini arayıp halini,hatırını, durumunu merak etmez, onu aramaz olduk ? Ya da ne zaman bir ortamda, elimizde ki telefonu bir kenara bırakıp, birinin gözlerinin içine bakarak "nasılsın?" diyebildik. Kimin saatlerce hayatını dinleyebildiniz o da sizin hayatınızı, sevincinizi,mutluluğunuzu, üzüntünüzü dinleyebildi? Bunun gibi bir sürü soru sorulabilir. Bu sorulara olumlu yanıtlar verdiğimiz her gün bayramdır. Gerisi sadece yüzeysel oturmalardır.
Beklemek; bir iş oluncaya, bitinceye, sona erinceye ya da biri ya da bir şey gelinceye değin bir yerde kalmak, durmak demektir. Bu tanıma göre beklemek aslında hayat demektir.Neden mi ? İnsanlar hayatı hep bir şeyler beklemekle geçer. Önce okula gitmeyi beklersin sonra okulu bitirmeyi,daha sonra da işe girmeyi, evlenmeyi...bu şekilde liste uzar gider. En önemlisi de en başından beri de hep ölümü bekleriz. O kadar kolaydır ki bir şeyleri beklemek biz bunları nasıl yaptığımızı bile anlayamıyoruz. Her şeyi beklerken usul usul ömrümüzü de tüketiyoruz. Beklediğimiz onca şeyin arasında ömrümüzü en olmadık şeyler adına harcıyoruz. Bizden beklenenin değil de, hayattan beklenenler adına zaman tüketiyoruz. Bazende beklemeyi sanki durdurabiliyoruz gibi hareket ediyoruz oysa beklemek asla durdurulamaz.Sadece beklediğimiz şeyleri azaltırız ama bekleme hep devam eder. ...
Yorumlar
Yorum Gönder